اختصاصی// ورود اسلام در آسیای مرکزی (2)
2- اسلام در ایران
آخرین پادشاه ایران یزدگرد بود که 15 سال داشت و همزمان با ابوبکر به تخت
سلطنت نشست، اما به دلیل صغر سن وی دشمنان بر وی گستاخ شدند. بی تجربگی او
منجر به انقراض ساسانیان و عدم مقاومت جدی در برابر اعراب شد. در این میان
حملات اعراب در سال های 13-11 قمری به فرماندهی خالد بن ولید آغاز شد.
اولین نبرد، نبرد ذوقار بود، اعراب به دلیل آوازه ایرانیان از نبرد با آنان
وحشت داشتند اما مثنی بن حارثه اعراب را تحریک به جنگ می کرد.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۲ ساعت 21:44 توسط مورخ
|
کوشان ها از طریق روابط بازرگانی، پلی بین تمدن چین و هندوستان بودند. و از آنجایی که در باکتریا وارث تمدنی هلنی شده بودند با عالم مدیترانه ارتباط یافتند. محل زندگی آن ها در دو سوی کوه های هندوکش، حوضه رود گنگ، کشمیر و سند تا سیردریا بود. 
در قرن سوم میلادی ساسانیان علیه اشکانیان قد علم کردند، حکام مرو داوطلبانه آن ها را به رسمیت شناختند، بعدها پادشاهی مرو برانداخته شد و اداره آن به نِرسی یکی از اعضای خاندان ساسانی سپرده شد. 
پس از مرگ اسکندر، پارتیان در خراسان طغیان می کنند، ارشک نخستین فرمانروای پارت بود.
به طور کلی سربازان مشرق ایران و به طور خاص سکاها در عصر هخامشی در جنگ بر علیه دشمن حضور فعال داشتند از جمله در نبرد ماراتون و سالامیس دوشادوش سربازان نخبه ایران مرکزی شرکت کردند.
• دانش سیاسی در اسلام شاخه ای از علم کلام است
از نظر بعضي از مستشرقان، جريانهاي بعد از پيامبر(ص) به دو دسته
شيعي انتصابي / اقتدارگرا و سني انتخابي/ دموكراتيك تقسيم ميشوند. نظر شما در
مورد اينگونه تقسيمبنديها چيست؟ 
در اندیشه سیاسی اسلام به دو روش می توان به مطالعه پرداخت:
غدیر، حادثه عظیمی است که علمای مذاهب اسلامی، وقوع آن را
پذیرفته و اتفاق دارند که موضوع کلام رسول خدا(ص) در آن روز بزرگ، بر محور
شخص امیرالمومنین(ع) بوده است. حتی آنان که عمدا یا سهوا به تحریف یا
فروکاستن پیام غدیر مبادرت نمودند، این را - اگر هم خواسته باشند-
نتوانستهاند انکار کنند که غدیر «روز حضرت علی(ع)» است. اهمیت این اتفاق
نظر، وقتی درک میشود که توجه شود:
همهچیز در دنیا دچار دگرگونی و تحول گشت؛ جز نگاشتن درباره
مذهب شیعه. برای هر آغازی پایانی است، جز تهمت و افترا بر شیعه، برای هر
حکمی دلیل و علتی است جز احکامی که علیه شیعه است. عدهای چشم بر حقایق
بستهاند و اراده کردهاند مردم و ملتها را در جهل باقی بگذارند و حق و
حقیقت را زیر خاکهای کتمان و تحریف و تلبیس مخفی کنند. برای این هدفشان
حقایق و مسلمات تاریخ را وانهاده و افسانههای ساختگی را به جای تاریخ
اسلام و تشیع به خورد مردم میدهند تا بیراهه خود را، شاهراه معرفی کنند و
ملح و اجاج (تلخ و شور) خود را آب حیات بنمایانند و در غایت امر، دینی را
که به قالب تفسیر به رأی خودشان درآوردهاند را به جای دین مورد رضایت
خداوند، معرفی کنند؛ اما غافلند که فلله الحجه البالغه که خداوند حجت بالغه
دارد و حجج الهی در هر زمان هستند تا جلوی تحریف و تبدیل و انحراف در دین
را بگیرند
اخیرا شنیده می شود که برخی اساتید تاریخ در آموزشگاه ها به
جای این که تاریخ گفته و طفلان معصوم ملت را به نوعی خودآگاهی تاریخی
رهنمون سازند مدعی می شوند که تاریخ دروغ است، به انکار خود و جامعه می
پردازند و به جای آن که با مطالعه و تحلیل منابع و مداقه در تحلیل های
انجام یافته و نقد سازنده، نکات جدید به معلومات بشری بیفزایند، مصداقی
هستند بر این ابیات مشهور که: